Patent na wynalazek

Wynalazek, po spełnieniu określonych w przepisach warunków, po przeprowadzeniu postępowania przed odpowiednim organem krajowym lub międzynarodowym, może uzyskać prawo wyłączne czyli patent.   

Ustawa Prawo własności przemysłowej statuuje, że organem właściwym do udzielania patentów na wynalazki jest Urząd Patentowy RP, a pełnomocnikiem przedsiębiorcy w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawach związanych z dokonywaniem i rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony wynalazków może być tylko rzecznik patentowy.
Rzecznicy patentowi oferują kompleksowe usługi związane z: opracowaniem dokumentacji zgłoszeniowej wynalazków, zgłaszaniem wynalazków do ochrony, obroną zdolności patentowej wynalazków w postępowaniu przed Urzędami Patentowymi, a także nadzorowaniem terminów i wnoszeniem opłat za kolejne okresy ochrony opatentowanych wynalazków. Usługi rzeczników patentowych obejmują także wszelkiego rodzaju badania patentowe takie jak badanie zdolności i czystości patentowej, rozeznanie stanu techniki w wybranych dziedzinach oraz opracowywanie opinii prawno-patentowych związanych z przedmiotami własności przemysłowej.

Warunki uzyskania patentu na wynalazek

Patenty są udzielane na wynalazki stanowiące rozwiązania techniczne, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy, i nadają się do przemysłowego stosowania.

Rozwiązanie ma charakter techniczny, jeśli przy jego urzeczywistnieniu ma miejsce techniczne oddziaływanie na materię.

Cecha nowości jest podstawową przesłanką zdolności patentowej wynalazku. Wynalazek nie jest nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu został podany do wiadomości powszechnej albo był jawnie stosowany lub wystawiony na widok publiczny w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania.

Patent może być udzielony jedynie na wynalazek, który jest nowy w skali światowej, co oznacza, że każde udostępnienie do wiadomości powszechnej takiego samego rozwiązania, w dowolnym miejscu na świecie, powoduje utratę zdolności patentowej tego wynalazku. Zarzut braku nowości rozwiązania według wynalazku może być skuteczne postawiony tylko wtedy, gdy takie samo rozwiązanie wynika z jednego, wcześniej ujawnionego dokumentu.

Cechę nowości niweczy jakiekolwiek ujawnienie wynalazku, bez względu na sposób, w jaki to nastąpiło. Dla unieważnienia patentu na wynalazek konieczne jest zatem udowodnienie, że elementy decydujące o istocie tego wynalazku zostały udostępnione do wiadomości powszechnej przed datą dokonania zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym, albo przed datą pierwszeństwa, jeśli wynalazek korzysta z wcześniejszego pierwszeństwa. Nie ma konieczności udowadniania, że osoby trzecie zapoznały się z wynalazkiem, wystarczy natomiast wykazanie, że została stworzona im taka możliwość.

Wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli rozwiązanie według wynalazku nie wynika dla znawcy w sposób oczywisty ze stanu techniki. Wynalazek powinien rozwiązywać określony problem techniczny w sposób wcześniej nieznany, a poza tym rozwiązanie według wynalazku nie powinno być dla przeciętnego specjalisty w dziedzinie (znawcy) w prosty sposób przewidywalne na podstawie kilku dokumentów znanych ze stanu techniki światowej. Przy ocenie poziomu wynalazczego zakłada się, że ustawowy znawca nie używa inwencji twórczej przy łączeniu znanych ze stanu techniki rozwiązań.

Przyjmuje się, że wynalazek nadaje się do przemysłowego stosowania, jeżeli zgodnie z wynalazkiem może być uzyskany wytwór lub wykorzystany sposób w rozumieniu technicznym w jakiejkolwiek działalności przemysłowej, nie wykluczając rolnictwa. Aby zastrzegane rozwiązanie było możliwe do przemysłowego stosowania konieczne jest właściwe zdefiniowanie zastrzeganych cech wynalazku w części opisowej przykładu wykonania. W przypadku zastrzegania rozwiązań technicznych w kategorii „urządzenie”, konieczne jest również odpowiednie zilustrowanie przykładowych rozwiązań na rysunku. Brak odpowiedniej ilustracji obrazującej wszystkie zastrzegane środki techniczne wynalazku i choćby schematycznego przedstawienia ich budowy i rozmieszczenia powoduje, że zastrzegane urządzenie nie jest wykonalne z powtarzalnym skutkiem.

Wyłączenia ze zdolności patentowej

Za wynalazki, w rozumieniu ustawy Prawo własności przemysłowej, nie uważa się w szczególności:
– odkryć, teorii naukowych i metod matematycznych;
– wytworów o charakterze jedynie estetycznym;
– planów, zasad i metod dotyczących działalności umysłowej lub gospodarczej oraz gier;
– wytworów, których niemożliwość wykorzystania może być wykazana w świetle powszechnie przyjętych i uznanych zasad nauki;
– programów do maszyn cyfrowych;
– przedstawienia informacji.

Patentów nie udziela się na:
– wynalazki, których wykorzystywanie byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami, przy czym nie uważa się za sprzeczne z porządkiem publicznym korzystanie z wynalazku tylko dlatego, że jest zabronione przez prawo;
– odmiany roślin lub rasy zwierząt oraz czysto biologiczne sposoby hodowli roślin lub zwierząt w całości składające się ze zjawisk naturalnych, takich jak krzyżowanie lub selekcjonowanie;
– sposoby leczenia ludzi i zwierząt metodami chirurgicznymi lub terapeutycznymi oraz sposoby diagnostyki stosowane na ludziach lub zwierzętach – wyłączenie to nie dotyczy produktów, a w szczególności substancji lub mieszanin stosowanych w diagnostyce lub leczeniu.

Jak opatentować wynalazek. Zastrzeżenia patentowe

Zgłoszenie wynalazku powinno w zawierać:
– podanie ze sformułowanym wnioskiem o udzielenie patentu, dane identyfikacyjne zgłaszającego wynalazek, dane identyfikacyjne twórców wynalazku, wskazanie podstawy prawa do uzyskania patentu,
– opis wynalazku ujawniający w szczególności istotę rozwiązania i przykłady wykonania wynalazku,
– zastrzeżenia patentowe,
– rysunki, jeżeli są niezbędne do zrozumienia istoty rozwiązania według wynalazku,
– skrót opisu wynalazku.

Istotnym elementem opisu patentowego są zastrzeżenia patentowe, ponieważ to one wyznaczają przedmiotowy zakres ochrony, przy czym do wykładni zastrzeżeń patentowych mogą służyć opis wynalazku i figury rysunku.

Każda część opisu patentowego ma ważne znaczenie zarówno dla egzekwowania przedmiotowego zakresu ochrony patentowej, jak i dla obrony przed unieważnieniem patentu przez osoby trzecie. Polskie prawo patentowe zasadniczo nie przewiduje stosowania teorii ekwiwalentów dla interpretacji przedmiotowego zakresu ochrony patentowej, jednak przy odpowiednim sformułowaniu przykładów wykonania zawartych w opisie wynalazku, pewna poszerzona interpretacja zakresu ochrony patentowej jest możliwa. Istotne jest zatem aby rzecznik patentowy przy formułowaniu zastrzeżeń patentowych i opisu wynalazku spełnił wymagania formalne Urzędu Patentowego oraz zapewnił uprawnionemu z patentu słuszny zakres przedmiotowej ochrony – stosowny do jego wkładu w rozwój techniki.

Co daje patent na wynalazek

Prawa uprawnionego z patentu:

Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu patentu, jeżeli stwierdzi, że zostały spełnione ustawowe warunki do jego uzyskania.

Osoba uprawniona – właściciel patentu na wynalazek – może wskazać innym uczestnikom rynku, że jej wynalazek został opatentowany, przez umieszczenie stosownego oznaczenia na towarach wytworzonych zgodnie z wynalazkiem.

Zakres ochrony patentowej

Czas trwania patentu wynosi dwadzieścia lat od daty dokonania zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym.

Ochrona patentowa ma charakter terytorialny, co oznacza, że wynalazek jest chroniony tylko w tym kraju, w którym został uzyskany patent. W okresie dwunastu miesięcy od daty dokonania pierwszego wynalazku istnieje możliwość rozszerzenia terytorialnego zakresu ochrony patentowej przez dokonanie zgłoszenia tego wynalazku w takich organizacjach jak:
– Europejska Organizacja Patentowa (EPO) – Patent Europejski;
– Układ o Współpracy Patentowej (PCT) – zgłoszenie międzynarodowe w WIPO;
– Patent Euroazjatycki – obejmujący Rosję i niektóre kraje byłej WNP;
– Patent OAPI – obejmujący część krajów francuskojęzycznych Afryki;
– Patent ARIPO – obejmujący część afrykańskich krajów anglojęzycznych;
albo w wybranych krajach świata, przy współpracy z zagranicznymi kancelariami patentowymi.

Wzory użytkowe - Urząd Patentowy RP

Wzór użytkowy, prawo ochronne na wzór użytkowy, postępowanie przed Urzędem Patentowym RP w sprawach o uzyskanie prawa ochronnego na wzór użytkowy i utrzymanie ochrony

Nasza firma zajmuje się udzielaniem pomocy w sprawach dotyczących wzorów użytkowych. Nasze usługi obejmują badania stanu techniki, przygotowanie opisów zgłoszeniowych, prowadzenie procedury administracyjnej i spornej przed Urzędem Patentowym RP oraz Sądami Administracyjnymi i Cywilnymi jak również doradztwo i sporządzanie opinii. Zajmujemy się także wnoszeniem opłat za okresy ochrony.

Wzory przemysłowe

Wzór przemysłowy (design), prawo z rejestracji na wzór przemysłowy, postępowanie przed Urzędem Patentowym RP w sprawach o uzyskanie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego i utrzymanie jego ochrony
Ustawa Prawo własności przemysłowej statuuje, że organem właściwym do udzielania praw z rejestracji na wzory przemysłowe jest Urząd Patentowy RP, a pełnomocnikiem przedsiębiorcy w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawach związanych z dokonywaniem i rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony wzorów przemysłowych może być tylko rzecznik patentowy.

Rzecznicy patentowi oferują kompleksowe usługi związane z: opracowaniem dokumentacji zgłoszeniowej wzorów przemysłowych, zgłaszaniem wzorów przemysłowych do ochrony, obroną zdolności rejestrowej zgłoszonych wzorów przemysłowych w postępowaniu przed Urzędami Patentowymi, a także nadzorowaniem terminów i wnoszeniem opłat za kolejne okresy ochrony zarejestrowanych wzorów przemysłowych. Usługi rzeczników patentowych obejmują także wszelkiego rodzaju ekspertyzy, badania i poszukiwania w wybranych bazach wzorów przemysłowych oraz opracowywanie opinii i analiz dotyczących podobieństwa wzorów przemysłowych.

Wzór przemysłowy to nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Wytworem podlegającym rejestracji jako wzór przemysłowy jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, w szczególności opakowanie, symbole graficzne i kroje pisma typograficznego, a także przedmiot złożony z wielu wymienialnych części. Ochronie poprzez rejestrację wzoru przemysłowego podlega również część składowa wytworu złożonego widoczna podczas zwykłego używania oraz część składowa mogąca być przedmiotem samodzielnego obrotu.

Wzór przemysłowy podlegający rejestracji powinien charakteryzować się nowością i indywidualnym charakterem. Przy rozpatrywaniu cech nowości, za wzór szkodzący nowości uważa się taki wcześniejszy identyczny wzór przemysłowy, który różni się od wzoru rozpatrywanego jedynie nieistotnymi szczegółami. Rozpatrując natomiast przesłankę indywidualnego charakteru ocenia się, czy ogólne wrażenie wywołane na zorientowanym użytkowniku przez oceniany wzór przemysłowy różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzór wcześniejszy.  Przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowaniu wzoru.

Przez uzyskanie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania z wzoru w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Uprawniony może zakazać osobom trzecim wytwarzania, oferowania, wprowadzania do obrotu, importu, eksportu lub używania wytworu, w którym wzór jest zawarty lub składowania takiego wytworu dla takich celów.

Czas trwania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego wynosi maksymalnie dwadzieścia pięć lat od daty dokonania zgłoszenia w Urzędzie Patentowym.

Zgłoszenie wzoru przemysłowego powinno w zawierać:
– podanie ze sformułowanym wnioskiem o udzielenie prawa z rejestracji, dane identyfikacyjne zgłaszającego, dane identyfikacyjne twórców, określenie przedmiotu zgłoszenia, wskazanie podstawy prawa do uzyskania prawa z rejestracji,
– ilustrację wzoru przemysłowego,
– opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego na tyle jasno, aby możliwe było odtworzenie każdej postaci wzoru na podstawie ilustracji i wskazujący na cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór przemysłowy od innych znanych już wzorów.

Ochrona wynikająca z prawa z rejestracji na wzór przemysłowy ma charakter terytorialny, co oznacza, że wzór jest chroniony tylko w tym kraju, w którym zostało udzielone to prawo.

Znaki towarowe, logo firmowe, ochrona marki

Znak towarowy, logo, marka, ochrona znaku towarowego, znaku towarowego Unii Europejskiej (wspólnotowy znak towarowy), międzynarodowa rejestracja znaków (Porozumienie Madryckie WIPO)

Rzecznicy patentowi z naszej firmy oferują kompleksowe usługi związane ze zgłaszaniem, rejestrowaniem i ochroną znaków towarowych. Usługi te obejmują badania znaków towarowych w bazach krajowych i międzynarodowych, przygotowanie i wnoszenie zgłoszeń znaków towarowych do Urzędu Patentowego RP oraz do innych właściwych organów międzynarodowych, prowadzenie procedury administracyjnej i spornej przed tymi organami oraz Sądami Administracyjnymi i Cywilnymi, Sądem Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych, jak również doradztwo i sporządzanie opinii. Zajmujemy się także nadzorowaniem terminów i wnoszeniem opłat za kolejne okresy ochrony znaków towarowych.

Ustawa Prawo własności przemysłowej statuuje, że organem właściwym do udzielania praw ochronnych na znaki towarowe jest Urząd Patentowy RP, a pełnomocnikiem przedsiębiorcy w postępowaniu przed Urzędem Patentowym w sprawach związanych z dokonywaniem i rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony znaków towarowych może być rzecznik patentowy.

Znak towarowy to każde oznaczenie, które może być przedstawione graficznie, nadające się do odróżniania towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów i usług innych przedsiębiorstw. Znakiem towarowym może być w szczególności: wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, kombinacja wyrazów, slogan reklamowy, forma przestrzenna oraz innego rodzaju oznaczenia.

Prawo ochronne na znak towarowy jest udzielane tylko na takie oznaczenia, które nie składają się wyłącznie z elementów wskazujących na: rodzaj, przeznaczenie, jakość, ilość, wartość, sposób wytwarzania, skład, funkcję lub przydatność towaru. Znak towarowy, na który jest udzielane prawo ochronne nie może naruszać praw osobistych lub majątkowych innych osób, być sprzeczny z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami oraz wprowadzać w błąd odbiorców towaru. Rejestrowane znaki towarowe nie mogą zawierać także: nazw, herbów i innych symboli osób trzecich, jeżeli zgłaszający nie wykaże do nich prawa.

Urząd Patentowy RP udziela prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli nie stwierdzi braku ustawowych warunków wymaganych do uzyskania tego prawa. Ochrona znaku towarowego w Polsce trwa 10 lat od daty zgłoszenia i może być przedłużana na dalsze 10 letnie okresy. Przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego na terytorium Polski.

Na uprawnionym z prawa ochronnego na znak towarowy ciąży obowiązek używania znaku towarowego dla towarów objętych prawem ochronnym. Uprawniony powinien rozpocząć rzeczywiste używanie znaku towarowego przed upływem piątego roku od dnia wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. Jeżeli nie występują ważne powody nieużywania znaku towarowego, prawo ochronne może zostać wygaszone, w stosunku do wszystkich lub części towarów, na skutek wniosku złożonego przez każdą osobę posiadającą interes prawny.

Osoba uprawniona może wskazać innym uczestnikom rynku, że jej znak został zarejestrowany, przez umieszczenie litery R wpisanej w okrąg w sąsiedztwie znaku towarowego.

Logo to w szczególności graficzny lub słowno-graficzny znak firmowy spełniający rolę marketingową, składający się z elementu graficznego i stylizowanego elementu słownego (literowego). Logo może również składać się wyłącznie z elementu graficznego albo stylizowanego elementu słownego – logotypu.
Charakterystyczna forma graficzna zawarta w logo firmy ma na celu przyciąganie uwagi potencjalnych klientów, a zatem forma graficzna logo powinna zawierać pewne nietypowe kształty i kolory wyróżniające je z otoczenia. Właściwie dobrane logo powinno zatem: odpowiadać charakterem oznaczanemu nim podmiotowi, przyciągać uwagę, wywoływać pozytywne emocje poprzez pozytywne skojarzenia, pozostawać w pamięci, a przede wszystkim wpływać na podświadomość w podejmowaniu decyzji przez klienta.
Aby te funkcje mogły być realizowane, właściwie zaprojektowane logo powinno zawierać nietypowe zestawienie nieskomplikowanych elementów graficznych z małą ilością kolorów. Ze względów reklamowych logo firmy powinno być równie efektowne w wersji barwnej jak i w monochromatycznej.

Marka (brand, znak firmowy, znak towarowy produktu) to znak towarowy słowny, słowno-graficzny lub graficzny przeznaczony do oznaczania wyrobów, pełniący funkcję odróżniającą, gwarancyjną i reklamową. Właściwie kreowana marka powinna być odbierana w świadomości konsumenta jako gwarancja jakości. Zatem marka to podpis szefa firmy gwarantujący odpowiednie cechy produktu, to rodzaj zapewnienia jego stałej jakości, a przede wszystkim to filozofia i reputacja firmy kształtująca jej wizerunek w celu zdobycia zaufania klientów.

Produkt o najwyższej jakości, bez odpowiednio zaprojektowanego znaku towarowego nie zostanie w świadomości klientów. Do tego, aby znak towarowy produktu i sam produkt stały się rozpoznawalną marką potrzebne są odpowiednie narzędzia tworzenia wizerunku marki. Właściwie dobrany znak towarowy produktu jest jednym z najważniejszych narzędzi tworzenia marki jako symbolu utrwalanego w świadomości klientów. Narzędzie to, jeśli jest prawidłowo zaprojektowane i chronione, ma duży wpływ na kreowanie reputacji i pozytywnego wizerunku produktu.

Organem właściwym do udzielania praw ochronnych na znaki towarowe w Polsce jest Urząd Patentowy RP, prawa z rejestracji na wspólnotowe znaki towarowe są udzielane przez Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) w Alicante (Hiszpania), a prawa z rejestracji na międzynarodowe znaki towarowe przez Światową Organizację Własności Intelektualnej (WIPO).

Znak towarowy unijny (wspólnotowy znak towarowy) obejmuje cały obszar Unii Europejskiej. Instytucja wspólnotowego znaku towarowego jest szczególnie atrakcyjna dla przedsiębiorców, którzy zamierzają eksportować swoje towary lub usługi do określonej liczby państw Unii Europejskiej. Procedura wspólnotowa ma tę wadę, że w przypadku kolizji zgłaszanego oznaczenia w jednym z państw Unii nie ma możliwości uzyskania jednolitego wspólnotowego prawa z rejestracji, ponieważ nie jest możliwe ograniczenie zakresu żądanej ochrony do poszczególnych państw Unii. Istotną zaletą procedury wspólnotowej są stosunkowo niskie koszty ochrony oraz brak obowiązku używania wspólnotowego znaku towarowego na całym obszarze Unii Europejskiej.

W trybie Porozumienia Madryckiego możliwa jest natomiast uproszczona rejestracja znaków towarowych w ponad 80 krajach świata. Zgłoszenie międzynarodowe dokonuje się w WIPO za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP na podstawie prawa ochronnego na znak towarowy udzielonego przez Urząd Patentowy RP (w trybie Porozumienia Madryckiego) lub na podstawie zgłoszenia znaku towarowego w UPRP (w trybie Protokołu do Porozumienia Madryckiego). Procedura wykorzystująca Porozumienie Madryckie jest szczególnie atrakcyjna w przypadku konieczności ochrony znaków towarowych w znacznej ilości państw pozaeuropejskich.